جامه ی شرک و گناه 

                    از سر خسته و رنجور دلم بردارم

                                     و تو را سخت به آغوش کشم

آنچنانی که تنم بوی شقایق گیرد

                      و دل از آرزوی پوچ شود پوچ و تهی

و تو با آمدنت

دل تنهای مرا باز دهی سیقل و رنگ

                          دل تنهای زرنگ

                     شده از هجر تو سرسخت چو سنگ

                                 تو بیا عاشق زیبای قشنگ